موسسه جامع خدمات سینمایی و تیلیغاتی

بایگانی

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «درس هایی از سینما» ثبت شده است

درس هایی از سینما

۱) فیلمنامه چیست؟

فیلمنامه داستانی است که با تصویر گفته می شود . مانند هر داستانی شامل شخصیت ها و ماجرایی است که شخصیت های داستان در آن درگیر می شوند . ما در رمان و نمایشنامه هم داستان داریم ، اما تفاوت فیلمنامه با آنها در این است که سینما رسانه ای تصویری است . در رمان ماجرا در ذهن شخصیت اصلی رخ می دهد و ما نسبت به تمامی احساسات و افکار او آگاهی کامل داریم . در نمایشنامه ماجرا یا درام بر روی صحنه رخ می دهد و در قالب کلمات به زبان آورده می شود و ما به عنوان مخاطب ، حرف ها و احساسات شخصیت ها ی داستان را گوش می کنیم .
بنابراین شباهت رمان ، نمایشنامه و فیلمنامه داشتن داستان است . داستانی که به سه قسمت تقسیم می شود : شروع – میان – پایان
ساختار کلی فیلمنامه را می توان در قالبی به ترتیب زیر نشان داد :
شروع – پرده ی اول – آغاز   از ص ۱ الی ۳۰
میان – پرده ی دوم – تقابل    از ص ۳۰ الی ۹۰
پایان – پرده ی سوم – گره گشایی   از ص ۹۰ الی ۱۲۰

هر یک صفحه فیلمنامه ، یک دقیقه از فیلم است .
فیلمنامه های هالیوودی به طور معمول ۱۲۰ صفحه و فیلمنامه های اروپایی ۹۰ صفحه است .

درس هایی از سینما

درس هایی از سینما

پرده اول – آغاز

من همیشه معتقدم وقتی به دیدن فیلمی می رویم در همان ده دقیقه ی اول فیلم می توان تشخیص داد که فیلم خوبی است یا نه . ده صفحه ی اول فیلمنامه مهمترین بخش فیلمنامه است زیرا در این ده صفحه ما باید شخصیت اصلی را معرفی کنیم و مشخص کنیم که داستان درباره ی چیست .
به عنوان مثال ، در فیلم old boy  در ده دقیقه ی اول فیلم با شخصیت اصلی دا اِ سو آشنا می شویم و داستان برایمان روشن می شود . مردی که پانزده سال در خانه ای زندانی بوده اکنون آزاد می شود و برای انتقام به دنبال کسی می رود که این کار را با او کرده است .
پرده ی اول سی صفحه به طول می انجامد و ما فرصت داریم تا به مخاطب شخصیت ها ، ماجرا و رابطه ی شخصیت با دیگران را نشان دهیم .

پرده دوم – تقابل

از صفحه ی سی شروع و تا صفحه ی ۹۰ ادامه دارد . بعد از اینکه شخصیت ها و ماجرا را مشخص کردیم باید نیازهای شخصیت را بشناسیم و با توجه به آن بر سر راه رسیدن به هدفش موانعی را قرار دهیم . در old boy  بعد از اینکه دا اِ سو با زنی به نام میدو آشنا می شود ، ووجین که او را به اسارت گرفته بود پنج روز به دا اِ سو فرصت می دهد که راز اسارت پانزده ساله اش را بفهمد وگرنه هر زنی را که او عاشقش شود خواهد کشت .
در پرده ی دوم درام نقش اساسی دارد . درام یعنی کشمکش

پرده سوم – گره گشایی

از صفحه ی ۹۰ تا پایان فیلمنامه ادامه دارد . در این قسمت ما برای فیلمنامه مان راه حل پیدا می کنیم . باید راه حل مناسبی برای داستان و سرنوشت شخصیت مان انتخاب کنیم . منظور از گره گشایی پایان بندی فیلم نیست ، پایان بندی آن صحنه یا سکانسی است که فیلم را به پایان می رساند .
در فیلم  old boy دا اِ سو  قصو ووجین راه پیدا می کند و در آنجا متوجه می شود که در دوران دبیرستان او عاشق خواهر ووجین می شود و بعدها شایعه می کند که او حامله است و خواهر ووجین اقدام به خودکشی میکند و او برای انتقام این بلاها را بر سر دا اِ سو می آورد و با هیپنوتیزم کاری می کند که او با دخترش وارد رابطه شود .
ما برای اینکه داستانمان را از پرده ی اول به پرده ی دوم انتقال دهیم نیاز به یک حادثه و اتفاق داریم که جهت داستان را عوض کند . به این حادثه یا رویداد که ماجرا را به جهت دیگری منتقل می کند نقطه ی عطف گفته می شود .
با توجه به ساختار سه پرده ای فیلمنامه ما به دو نقطه ی عطف برای انتقال ماجرا از پرده ی اول به پرده ی دوم و از پرده دوم به پرده ی سوم نیاز داریم .

درس هایی از سینما

درس هایی از سینما

نقطه ی عطف اول در انتهای پرده اول بین ص ۲۵ تا ۲۷ رخ می دهد و ماجرا را از آغاز به تقابل منتقل می کند . در old boy  نقطه عطف اول هنگامی است که ووجین به دا اِ سو از طریق تلفن اطلاع می دهد که فقط پنج روز فرصت دارد .
نقطه ی عطف دوم در انتهای پرده دوم بین ص ۸۵ تا ۹۰ رخ می دهد و ماجرا را از تقابل به سمت گره گشایی می برد . در old boy  هنگامی است که دا اِ سو در ادامه جستجویش به دبیرستانی که در آن درس خوانده می رود و خاطراتی برای او زنده می شود …
ساختار سه پرده ای ذکر شده برای فیلمنامه یک الگو و ساختار است و به ما این امکان را می دهد که اجزای داستان را در قالب یک ساختار به ترتیب در کنار هم قرار دهیم و به عنوان یک قاعده مورد پذیرش قرار گرفته است . درست مانند زندگی که شامل سه قسمت است : تولد – زندگی – مرگ
می توان از این الگو پیروی نکرد اما ساختار سه پرده ای به عنوان الگوی شاخص فیلمنامه در تاریخ سینما معرفی شده است

 

 

درس هایی از سینما

درس هایی از سینما

۲)  موضوع فیلمنامه

برای اینکه ما بتوانیم فیلمنامه ی خود را شروع کنیم ابتدا باید موضوع فیلمنامه را مشخص کنیم . یعنی باید شخصیت و ماجرایی که بر شخصیت واقع می شود یا شخصیت آن را به وجود می آورد را مشخص کنیم .
ابتدا باید یک ایده ی اولیه داشته باشیم . فرض کنید می خواهیم در مورد انتقام فیلمنامه ای بنویسیم . فکر اولیه ی ما مشخص است . پس باید بتوانیم شخصیت ها و ماجرا را مشخص کنیم . پلیسی فرزندش را به خاطر پی بردن و فاش کردن راز یک گروه خلافکار از دست می دهد و تصمیم می گیرد انتقام بگیرد . تبریک ! ما توانستیم موضوع فیلمنامه ی خود را از نظر شخصیت و ماجرا در یک خط به طور خلاصه بیان کنیم . پس می دانیم داستان درباره ی چیست و درباره ی کیست . هرگاه توانستیم موضوع فیلمنامه را به طور خلاصه بیان کنیم کار ما آغاز شده است .
ایده ی اولیه ی فیلمنامه می تواند از هر جایی نشئت بگیرد . می تواند یک اتفاق واقعی باشد یا کاملاً زاییده ی ذهن . مهم این است که ما شناخت درستی از موضوع داشته باشیم و تحقیقات لازم را در مورد موضوع انجام دهیم . اگر می خواهیم در مورد انتقام فیلمنامه ای بنویسیم می توانیم به سراغ صفحات حادثه ی روزنامه ها برویم . داستانها وفیلم هایی را که تاکنون در مورد انتقام نوشته یا ساخته شده است ببینیم .

درس هایی از سینما

درس هایی از سینما

حالا که موضوع فیلمنامه را می شناسیم و شخصیت ها و ماجرا را مشخص کرده ایم نوبت به آن رسیده که موضوع را گسترش دهیم و وارد جزئیات داستان شویم . ما سخت ترین کار نویسندگی را پشت سر گذاشتیم چون می دانیم می خواهیم در چه موردی بنویسیم .
من در حدود یک سال پیش تصمیم گرفتم که فیلمی درباره ی زندگی کارگران بسازم . یعنی موضوع فیلمنامه ام را مشخص کردم اما قبل از اینکه بتوانم موضوع خود را گسترش دهم و خط داستانی را پیدا کنم ، نیاز داشتم کارگران و زندگی شان را بهتر بشناسم و با نیازها و دغدغه هایشان بیشتر آشنا شوم . به خاطر همین خودم را به محیط های کارگری نزدیک تر کردم تا بتوانم شروع به نوشتن کنم . تحقیق در مورد موضوع گاهی ممکن است مدت زیادی به طول بیانجامد به عنوان مثال در همین موضوع من علاوه بر شناختن نیازها و دغدغه های کارگران باید به دنبال ریشه ی معضلات و همچنین نقش کارفرما نیز می رفتم .
اکنون ما موضوع انتخابیمان را به طور کامل می شناسیم و باید شروع به گسترش ماجرا کنیم .
از این به بعد با دو عنصر سر و کار داریم : شخصیت و ماجرا . دیگر باید تمام وقت خود را صرف خلق شخصیت و قرار دادن آن در دل ماجرا کنیم و تا جایی که می توانیم باید وارد جزئیات این دو عنصر شویم .

درس هایی از سینما

درس هایی از سینما

۳) پردازش شخصیت

تاکنون موضوع فیلمنامه مان را مشخص و شخصیت ها و ماجرا را تعیین کردیم . اکنون نوبت آن رسیده که وارد جزئیات شخصیت ها و ماجرا شویم .
شخصیت اصلی داستان را مشخص می کنیم . شخصیت اصلی ما در داستان انتقام ، مامور پلیسی است که فرزندش را از دست داده و تصمیم دارد از قاتلان فرزندش انتقام بگیرد .
شخصیت جنبه های مختلفی دارد که باید تمام و کمال توسط فیلمنامه نویس بررسی شود .
بهترین راه برای خلق شخصیت این است که ابتدا زندگی نامه ای برای شخصیت بنویسیم . یک زندگی نامه از بدو تولد تا لحظه ی شروع فیلم . شخصیت اصلی ، نامش چیست ؟ متولد چه سال و ماه و روزی است ؟ کجا به دنیا آمده است ؟ پدر و مادرش چه کسانی هستند و شغلشان چیست ؟ در خانواده ای پر جمعیت به دنیا آمده یا کم جمعیت ؟ دوران کودکی خود را که مهمترین دوره برای شکل گیری شخصیت انسان است چگونه گذرانده است ؟ دوران مدرسه و نوع ارتباطش با همکلاسی هایش چگونه بوده است ؟ آیا در مقاطع بالاتر ادامه تحصیل داده یا خیر و اگر داده است در چه رشته ای وارد دانشگاه شده است و به چه دلیل ؟ … تا جایی که می توانیم زندگی نامه ی شخصیت را بسط می دهیم و در گذشته ی او کنکاش می کنیم . با این کار موفق می شویم بسیاری از رفتارهای شخصیت در حین داستان را ریشه یابی کنیم .
بعد از نوشتن زندگی نامه ی شخصیت می رویم سراغ جزئیات زندگی او .
زندگی خصوصی و شخصی اش را مورد ...

ادامه در سایت اپیزود فیلم =>> درس هایی از سینما

episode film
۲۰ اسفند ۹۶ ، ۱۷:۱۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر